Tag: Songfestival

Het Verloren Songfestival

Vandaag geen glitterspektakel, geen vlaggetjes, geen miljoenenpubliek en geen douze points.  Er zijn gelukkig wel talloze Songfestivalalternatieven én een essay van yours truly.  Ik vroeg me af: wat doet politieke kleur op een apolitiek liedjesfestival?

Drag queens, coming-outverhalen, artiesten met een niet-Westerse achtergrond uit landen waar nauwelijks etnische diversiteit in de census te vinden is… Het Eurovisie Songfestival staat bol van de diversiteit. Dat is opvallend voor een festival dat uitgesproken apolitiek van aard is.
Waarom heeft het Songfestival zo’n fascinatie voor verbroedering en diversiteit? En hoe zou het verloren Songfestival van Rotterdam zich tot dit thema verhouden?

Essayisten-platform De Nieuwe Garde koppelde me aan de fantastische Pieter Coupé van cultuurtijdschrift de lage landen. Als mentor begeleidde hij me bij het schrijven van dit essay.

Essay de nieuwe garde

Een essay voor De Nieuwe Garde

De Nieuwe Garde, een platform om aanstormende schrijvers te helpen een essay te publiceren, heeft mijn artikel het Eurovisie Songfestival geselecteerd. Ik werd gekoppeld aan mentor Pieter Coupé, eindredacteur bij Ons Erfdeel / de lage landen. Het essay gaat over over de politieke inzet van diversiteit in het festival en moet in de aanloop van het Songfestival in mei verschijnen.

Het Essay

Na Corry, Teddy, Lenny en Getty won Duncan Laurence voor de vijfde keer het Eurovisie Songfestival namens Nederland. Hij behaalde deze eer in Tel Aviv, waar de Israëlische gastomroep het Palestina-conflict hoopte te overstemmen met een focus op Israël als veilige thuishaven voor LHBT’ers en andere minderheden. In het essay onderzoek ik hoe Eurovisie-landen ‘diversiteit’ gebruiken om zich een positiever imago aan te meten. En welke weg Nederland als gastland in 2020 in zal slaan.

Inmiddels heb ik Pieter ontmoet in Brussel. Ik ben heel blij om een muziekliefhebber en -kenner als mentor te hebben. Daarnaast bleek Ons Erfdeel wel oren te hebben naar meer artikelen, dus heb ik er een toffe opdrachtgever bij!

Aftellen naar het Eurovisie Songfestival

Lesbische ondertonen, langharige turnsters en meters roze tule. Griekenland’s Eurovisie-inzending heeft het allemaal!

Sinds kort schrijf ik voor Eurostory, een literair-journalistieke website over mijn lievelingsonderwerp: het Eurovisie Songfestival. Over de Griekse inzending, “Better Love”, van Katerine Duska (niet te verwarren met Verka Serduschka), maar ook die van Moldavië.  Ik ben dus al helemaal in de Songfestival-stemming. Binnenkort meer!

Made in the Low Countries

Als je mij een beetje kent, weet je van mijn oneindige fascinatie voor het Eurovisie Songfestival. De glitz, de glam, maar vooral de schatkist aan symboolpolitiek die achter de performances schuil gaat. Zo schreef ik een prijswinnende masterscriptie over nation branding het Eurovisiesongfestival (#stayproud).
Ik zei dan ook direct ja toen ik werd gevraagd om een Eurovisie-hoofdstuk te schrijven voor Made in the Low Countries: onderdeel van een Routledge-reeks over nationale popmuziekgeschiedenis en -scenes, dit keer inzoomend op de popmuziek van Nederland en Vlaanderen/België. En dat is nu uit! En met ‘nu’ bedoel ik al een paar maanden geleden. De media-storm is uitgebleven.

Het boek gaat van New Beat naar Brood, van Neder-Metal tot LHBT-thematiek in pomuziek, en van Veronica tot Van het Groenewoud. Ik heb de afgelopen weken alle hoofdstukken gelezen. Ik kan het iedereen aanraden. Mijn eigen steentje heet “”Sanomi” versus “Shalalie”: Showing Off Difference at the Eurovision Song Contest” – Sieneke zal er blij mee zijn!

 

 

Het Verdriet Van Drenthe

Al jaren vorm ik met Tim Meijerink een muzikaal duo. Verschillende namen zijn al de revue gepasseerd (En Zij Waren Beiden Naakt; Meijer Inc.) totdat we bleven steken op Het Verdriet Van Drenthe. Elk jaar schrijven we één liedje, en elk jaar treden we ongeveer één keer op. Dat gebeurt meestal op een bescheiden podium, zoals een lift of een walk-in closet. Sinds we vorig jaar het COC Songfestival wonnen is het hek echter van de dam.
We traden op bij RTV Noord, RTV Oost, het Midzomergrachtfestival en, afgelopen zaterdag, tijdens de slotshow van Roze Zaterdag 2017 in Den Bosch. Dat was nogal wat. We stonden niet alleen in dezelfde line-up als Linda Wagenmakers, Lois Lane en Baccara (van Yes Sir, I can Boogie, jawel), maar we speelden ook nog eens voor een bomvolle Markt!
Nu ruiken we het succes, en laten we niet los. Wil je ons boeken? Neem vooral contact met me op!

de kleine letter 2017